بررسی اجمالی
تریکوتیلومانیا (trik-o-til-o-MAY-nee-uh) ، اختلال کشیدن مو نیز نامیده می شود ، یک اختلال روانی است که شامل اصرارهای مکرر و غیرقابل مقاومت بر بیرون آوردن مو از پوست سر ، ابروها یا سایر نواحی بدن است ، با وجود تلاش برای متوقف کردن
کشیدن مو از پوست سر اغلب لکه های طاسی تکه ای ایجاد می کند ، که باعث پریشانی قابل توجه می شود و می تواند عملکرد اجتماعی یا شغلی را مختل کند. افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ممکن است تمام تلاش خود را برای پنهان کردن ریزش مو انجام دهند.
برای بعضی از افراد ، تریکوتیلومانیا ممکن است خفیف و به طور کلی قابل کنترل باشد. برای دیگران ، اشتیاق اجباری برای کشیدن مو طاقت فرسا است. برخی از گزینه های درمانی به بسیاری از افراد کمک کرده است که ریزش موهایشان را کاهش دهند یا کاملاً متوقف شوند.
علائم
علائم و نشانه های تریکوتیلومانیا اغلب شامل موارد زیر است:
- کشیدن مداوم موها، به طور معمول از پوست سر ، ابروها یا مژه ها ، اما گاهی اوقات از سایر نواحی بدن ، و ممکن است مکان ها با گذشت زمان متفاوت باشند
- افزایش احساس تنش قبل از کشیدن ، یا هنگامی که می خواهید در برابر کشیدن مقاومت کنید
- احساس لذت یا تسکین پس از کشیدن مو
- ریزش موی قابل توجه ، مانند کوتاه شدن مو یا نواحی کم پشت یا کچلی در پوست سر یا سایر نواحی بدن ، از جمله مژه ها یا ابروهای کم حجم یا از دست رفته
- اولویت برای انواع خاصی از مو ، تشریفاتی که با کشیدن مو یا الگوهای کشیدن مو همراه است
- گاز گرفتن ، جویدن یا خوردن موهای کشیده شده
- بازی با موهای کشیده شده یا مالیدن آن روی لب ها یا صورت
- تلاش مکرر برای حذر از كشيدن موها يا تلاش براي انجام کمتر اين كار بدون موفقيت
- ناراحتی یا مشکلات قابل توجه در محل کار، مدرسه یا موقعیت های اجتماعی مربوط به بیرون کشیدن موها
بسیاری از افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا پوست خود را هم می کنند ، ناخن های خود را گاز می گیرند و یا لب های خود را می جوند. گاهی کشیدن مو از حیوانات خانگی یا عروسک یا از اشیایی ، مانند لباس یا پتو ، ممکن است یک نشانه باشد. بیشتر افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا موها را به صورت خصوصی می کشند و به طور کلی سعی می کنند این اختلال را از دید دیگران پنهان کنند.
برای افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ، کشیدن مو می تواند:
- خودآگاه و متمرکز بر انجام کار. برخی از افراد موهای خود را عمداً می کشند تا تنش یا پریشانی را از بین ببرند – به عنوان مثال ، بیرون کشیدن مو برای رهایی از اشتیاق طاقت فرسا برای کشیدن مو. برخی از افراد ممکن است آیین های مفصلی برای کشیدن مو داشته باشند ، مانند یافتن موهای مناسب یا گاز گرفتن موهای کشیده شده.
- خودکار و ناخودآگاه. برخی افراد موهای خود را می کشند بدون اینکه حتی متوجه شوند که این کار را انجام می دهند ، مثلاً هنگام بی حوصلگی ، مطالعه یا تماشای تلویزیون.
بسته به شرایط و روحیه ممکن است همان فرد موهای خود را متمرکز و یا خودکار انجام دهد. برخی از موقعیت ها یا تشریفات ممکن است باعث کشیدن مو شود ، مانند قرار دادن سر روی دست یا مسواک زدن.
تریکوتیلومانیا می تواند به احساسات مربوط باشد:
- احساسات منفی. برای بسیاری از افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ، کشیدن مو راهی برای مقابله با احساسات منفی یا ناراحت کننده است ، مانند استرس ، اضطراب ، تنش ، بی حوصلگی ، تنهایی ، خستگی یا ناامیدی.
- احساسات مثبت. افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا معمولاً می دانند که بیرون کشیدن مو احساس رضایت می کند و مقداری تسکین را ایجاد می کند. در نتیجه ، آنها همچنان موهای خود را می کشند تا این احساسات مثبت را حفظ کنند.
تریکوتیلومانیا یک اختلال طولانی مدت (مزمن) است. بدون درمان ، علائم در طول زمان از نظر شدت متفاوت هستند. به عنوان مثال ، تغییرات هورمونی قاعدگی می تواند علائم را در زنان بدتر کند. برای بعضی از افراد ، در صورت عدم درمان ، علائم می تواند هفته ها ، ماهها یا سالها بیاید و برود. به ندرت ، کشیدن مو طی چند سال از شروع به پایان می رسد.
چه موقع به پزشک مراجعه کنیم
اگر نمی توانید جلوی کشیدن موهای خود را بگیرید یا در اثر کشیدن مو احساس سرافکندگی یا شرمندگی می کنید ، با پزشک خود صحبت کنید. تریکوتیلومانیا فقط یک عادت بد نیست ، بلکه یک اختلال بهداشت روانی است و بعید است بدون درمان بهتر شود
علل
علت تریکوتیلومانیا مشخص نیست. اما مانند بسیاری از اختلالات پیچیده ، تریکوتیلومانیا احتمالاً از ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی ناشی می شود.
عوامل خطر
این عوامل باعث افزایش خطر تریکوتیلومانیا می شوند:
- سابقه خانوادگی. ژنتیک ممکن است در بروز تریکوتیلومانیا نقش داشته باشد و این اختلال در افرادی که خویشاوند نزدیک با این اختلال دارند ممکن است رخ دهد.
- سن. تریکوتیلومانیا معمولاً درست قبل یا در اوایل نوجوانی ایجاد می شود – اغلب در سنین ۱۰ تا ۱۳ سالگی – و این اغلب یک مشکل مادام العمر است. کودکان نیز ممکن است مستعد کشیدن مو باشند ، اما این معمولاً خفیف است و خود به خود و بدون درمان از بین می رود.
- سایر اختلالات. افرادی که به تریکوتیلومانیا مبتلا هستند ممکن است اختلالات دیگری مانند افسردگی ، اضطراب یا وسواس فکری عملی داشته باشند.
- استرس. شرایط یا حوادث استرس زا در بعضی از افراد ممکن است باعث تریکوتیلومانیا شود.
اگرچه زنان بیشتر از مردان تحت درمان تریکوتیلومانیا قرار می گیرند ، اما این ممکن است به این دلیل باشد که زنان بیشتر به دنبال مشاوره پزشکی هستند. در اوایل کودکی به نظر می رسد پسران و دختران به یک اندازه تحت تأثیر قرار می گیرند.
عوارض
اگرچه ممکن است خیلی جدی به نظر نرسد ، اما تریکوتیلومانیا می تواند تأثیر منفی عمده ای در زندگی شما بگذارد. عوارض ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- پریشانی احساسی. بسیاری از افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا احساس شرم ، تحقیر و خجالت می کنند. آنها ممکن است به دلیل شرایطی که دارند ، اعتماد به نفس پایین ، افسردگی ، اضطراب و مصرف الکل یا مواد مخدر در خیابان را تجربه کنند.
- مشکلات عملکرد اجتماعی و کاری. خجالت به دلیل ریزش مو ممکن است شما را به اجتناب از فعالیت های اجتماعی و فرصت های شغلی سوق دهد. افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا برای پنهان کردن لکه های طاسی مو ممکن است از کلاه گیس و یا مژه مصنوعی استفاده کنند. بعضی از افراد ممکن است از ترس کشف وضعیت خود، از صمیمی شدن خودداری کنند.
- آسیب به پوست و مو. کشیدن مداوم مو می تواند باعث ایجاد اسکار و آسیب های دیگر از جمله عفونت در پوست سر یا ناحیه خاصی که مو در آن کشیده می شود گردد و می تواند رشد مو را برای همیشه تحت تأثیر قرار دهد.
- گلوله های مو. خوردن موها ممکن است منجر به ایجاد یک گلوله موی بزرگ و در هم رفته (تریکوبزوار) در دستگاه گوارش شود. طی چند سال ، گلوله مو باعث کاهش وزن ، استفراغ ، انسداد روده و حتی مرگ می شود.
تشخیص
ارزیابی برای تشخیص اینکه آیا به تریکوتیلومانیا مبتلا هستید ، می تواند شامل موارد زیر باشد:
- بررسی میزان ریزش مو
- طرح سوال و بحث در مورد ریزش مو
- کنار کذاشتن سایر علل احتمالی کشیدن مو یا ریزش مو از طریق آزمایش تجویز شده توسط پزشک
- شناسایی مشکلات جسمی یا روانی که ممکن است با کشیدن مو همراه باشد
- استفاده از معیارهای تشخیصی در کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) ، منتشر شده توسط انجمن روانپزشکی آمریکا
درمان
تحقیقات در مورد درمان تریکوتیلومانیا محدود است. با این حال ، برخی از گزینه های درمانی به بسیاری از افراد کمک کرده است که ریزش موهایشان را کاهش دهند یا کاملاً متوقف کنند.
انواع درمان هایی که ممکن است برای تریکوتیلومانیا مفید باشد عبارتند از:
- آموزش کنار گذاشتن عادت. این رفتار درمانی ، درمان اصلی تریکوتیلومانیا است. شما می آموزید که چگونه موقعیت هایی را که احتمالاً در آن موهایتان را می کشید تشخیص دهید و چگونه می توانید رفتارهای دیگر را جایگزین آن کنید. به عنوان مثال ، ممکن است مشت های خود را بچرخانید تا جلوی هوس را بگیرد یا دست خود را از مو به سمت گوش منحرف کنید. سایر درمان ها ممکن است در همراهی با آموزش کنار گذاشتن عادت استفاده شوند.
- شناخت درمانی. این روش درمانی می تواند به شما کمک کند باورهای تحریف شده ای را که ممکن است در رابطه با کشیدن مو داشته باشید ، شناسایی و بررسی کنید.
- درمان پذیرش و تعهد. این روش درمانی می تواند به شما کمک کند یاد بگیرید که اصرار بر کندن موهایتان را بدون کار بر روی آنها بپذیرید.
روش های درمانی که به درمان سایر اختلالات بهداشت روان همراه با تریکوتیلومانیا کمک می کنند ، مانند افسردگی ، اضطراب یا سوء مصرف مواد ، می تواند قسمت مهمی از درمان باشد.
داروها
اگرچه هیچ دارویی به طور خاص برای درمان تریکوتیلومانیا توسط سازمان غذا و دارو تأیید نشده است ، اما برخی از داروها به کنترل برخی علائم کمک می کنند.
به عنوان مثال ، پزشک ممکن است داروی ضد افسردگی مانند کلومیپرامین (آنافرانیل) را توصیه کند. سایر داروهایی که تحقیقات نشان می دهد ممکن است فوایدی داشته باشد عبارتند از ان استییل سیستئین، اسید آمینه ای که بر انتقال دهنده های عصبی مربوط به خلق و خوی تأثیر می گذارد و اولانزاپین ، داروی آنتی سایکوتیک آتیپیکال.
با پزشک خود در مورد هر دارویی که وی پیشنهاد می کند صحبت کنید. فواید احتمالی داروها باید همیشه به عوارض جانبی احتمالی بچربد.
حمایت و پشتیبانی
بسیاری از افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا در تجربه خود از کشیدن مو احساس تنهایی می کنند. ممکن است کمک کننده باشد که به یک گروه پشتیبانی برای افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا بپیوندید تا بتوانید دیگران را با تجربیات مشابه که می توانند با احساسات شما ارتباط برقرار کنند ملاقات کنید.
از پزشک یا متخصص بهداشت روان خود یک توصیه یا یک جستجوی آنلاین برای یافتن یک گروه پشتیبانی از تریکوتیلومانیا بخواهید.
آماده شدن برای جلسه ویزیت
جستجوی کمک، اولین قدم در درمان تریکوتیلومانیا است. در ابتدا ممکن است به پزشک مراقبت های اولیه یا یک پزشک پوست مراجعه کنید. او ممکن است شما را به یک متخصص بهداشت روان معرفی کند.
آنچه شما می توانید انجام دهید
قبل از قرار جلسه مشاوره و ویزیت لیستی از موارد زیر تهیه کنید:
- تمام علائمی که تجربه می کنید ، حتی اگر به نظر برسد با کشیدن مو ارتباطی نداشته باشد. تریکوتیلومانیا می تواند علائم جسمی و روانی ایجاد کند. توجه داشته باشید که چه چیزی موهای شما را تحریک می کند ، چگونه سعی کرده اید با این مشکل کنار بیایید و عواملی که باعث بهتر یا بدتر شدن آن می شوند.
- اطلاعات شخصی کلیدی ، از جمله استرسهای عمده یا تغییرات اخیر زندگی و اینکه آیا کشیدن مو در خانواده شما هم انجام می شود.
- تمام داروها ، ویتامین ها ، گیاهی ها یا سایر مکمل هایی که مصرف می کنید ، از جمله دوزها و مدت زمان مصرف آنها.
- سوالاتی که می توانید از پزشک خود بپرسید تا از وقت ملاقات شما نهایت استفاده برده شود.
سوالاتی که می توانید از پزشک خود بپرسید ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- چه چیزی ممکن است باعث بروز این اختلال در من شود؟
- چگونه این بیماری را تشخیص می دهید؟
- آیا این چیزی است که به خودی خود از بین می رود؟ آیا کاری وجود دارد که خودم بتوانم برای بهبود علائم خود انجام دهم؟
- چه روش های درمانی را پیشنهاد می کنید؟
- اگر تصمیم به مصرف داروها بگیرم ، چه مدت طول می کشد تا علائم من بهبود یابد؟
- عوارض جانبی داروهایی که توصیه می کنید چیست؟
- اگر برنامه درمانی شما را دنبال کنم ، واقعاً چقدر می توانم انتظار پیشرفت داشته باشم؟
در زمان قرار ملاقات خود از پرسیدن سوالات دیگر دریغ نکنید.
چه انتظاری از پزشک خود دارید
پزشک شما به احتمال زیاد تعدادی سوال از شما خواهد پرسید. آماده باشید که به آنها پاسخ دهید تا وقت خود را برای مرور هر نکته ای که می خواهید روی آن تمرکز کنید ، ذخیره کنید. پزشک شما ممکن است بپرسد:
- اولین بار کشیدن مو از چه زمانی شروع شد؟
- آیا سعی کرده اید جلوی کشیدن موهای خود را بگیرید؟ نتیجه چه بود؟
- آیا مواقع یا موقعیت هایی وجود دارد که باعث کشیدن موهای شما شود؟
- قبل و بعد از کشیدن موهای خود چه احساساتی دارید؟
- از کجای بدن مو می کشید؟
- آیا موها را گاز می گیرید ، می جوید یا می بلعید؟
- موهای شما چه تاثیری در کار ، تحصیل یا زندگی اجتماعی شما گذاشته است؟
- آیا شما برای کشیدن مو یا سایر مشکلات عاطفی درمانی (دارو یا درمان) داشته اید؟